Αποδοκιμασίες Παπανδρέου στη Σύρο

Χθές, Δευτέρα 21 Μαρτίου, κατά την επίσκεψη του πρωθυπουργού στο νησί της Σύρου και συγκεκριμένα στην Ερμούπολη, πλήθος κατοίκων, μαθητών, φοιτητών προσπάθησε να πλησιάσει τον χώρο του Επιμελητηρίου Κυκλάδων όπου βρισκόταν ο πρωθυπουργός, ο υπουργός Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος και άλλα στελεχη του ΠΑΣΟΚ. Κάτι τέτοιο φυσικά δεν πραγματοποιήθηκε αφού τα ΜΑΤ φρόντισαν να πνίξουν στα χημικά όλους όσους διαμαρτύρονταν ανάμεσα στους οποίους μην ξεχνάμε ότι υπήρχαν πολλά μικρά παιδιά που αντιδρούσαν στις συγχωνεύσεις σχολείων. Την ίδια ώρα που τραυματίζονταν παιδιά απο τις δυνάμεις της κυβέρνησης ή άλλα κρατούνταν στην Αστυνομία, ο Παπανδρέου έλεγε στην ομιλία του: Εμείς παίρνουμε αποφάσεις για να αλλάξουμε τη χώρα μας, φέρνοντας δημοκρατία, ελευθερίες, δικαιώματα, ευνομία και κοινωνική δικαιοσύνη. 

Σύμφωνα με τη γραμματεία του ΠΑΜΕ Σύρας: Άθλια  ήταν η στάση του κυβερνητικού «Εργατικού» Κέντρου, που και πρόθυμα πήρε μέρος  στο στήσιμο της φιέστας αντί να οργανώσει την διαμαρτυρία των εργαζομένων για την πιο αντεργατική πολιτική που γνώρισε ποτέ ο τόπος. Χαρακτηριστική ήταν η πλήρης απουσία του Κέντρου στην υπεράσπιση της Συριανής νεολαίας από την πρωτοφανή, για την Σύρα, βία του κυβερνητικού μηχανισμού. Την ώρα που τα ΜΑΤ της κυβέρνησης έπνιγαν στα χημικά και την βία την Σύρα, όλοι αυτοί συμμετείχαν στην φιέστα προς τιμή του πρωθυπουργού της πλουτοκρατίας, του μνημονίου, της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. Άξια τα κυβερνητικά  τους γαλόνια …

περισσότερα... >>

Το νησί των λουλουδιών

Το ''Nησί των Λουλουδιών'' (Ilha das Flores, 1989) του Jorge Furtado είναι ένα πειραματικό ντοκιμαντέρ δεκατριών λεπτών από τη Βραζιλία, μέσα από το οποίο παρακολουθούμε την ιδιότυπη πορεία μιας χαλασμένη τομάτας στον κόσμο των ανθρώπων. Ξεκινώντας από το κτήμα του Ιάπωνα κυρίου Σουζούκι, η τομάτα πουλιέται σε ένα σουπερμάρκετ. Από εκεί την αγοράζει μαζί με λίγο χοιρινό η κυρία Ανέτ, πωλήτρια αρωμάτων. Η Ανέτ ετοιμάζεται να φτιάξει μια σάλτσα για το χοιρινό αλλά, αποφασίζοντας ότι μια από τις τομάτες του κυρίου Σουζούκι δεν πληροί τις προϋποθέσεις, την πετάει στα σκουπίδια. Μαζί με τα υπόλοιπα απορρίμματα, η τομάτα μεταφέρεται στο Νησί των Λουλουδιών, τη χωματερή του Πόρτο Αλέγκρε, όπου λαμβάνει χώρα μια εκπληκτική διαδικασία διαλογής: το καταλληλότερο οργανικό υλικό δίνεται στα γουρούνια για τροφή, ενώ το υπόλοιπο -το μέρος που κρίθηκε ακατάλληλο για τους χοίρους- δίνεται σε φτωχές γυναίκες και παιδιά που δεν έχουν άλλο τρόπο για να σιτιστούν.

περισσότερα... >>

Ο Πάγκαλος των πρωινάδικων

Φαίνεται πως ο Πάγκαλος περνάει καλά στους Οικονομέα - Καμπουράκη για να πηγαίνει τόσο συχνά. Και γιατί όχι; Μια χαρά του φέρονται, ούτε τον πολυζορίζουν, άντε λίγο για τα μάτια κάποιων αφελών. Σιγά μην τον στριμώξουν να τους φύγει να ψάχνονται. Του δίνουν άσυλο να λέει τις βλακείες του, κάνει τα νουμεράκια του κι όλα μια χαρά.  Σήμερα μεταξύ πολλών ανεκδιήγητων είπε: ξέρετε καμιά κυβέρνηση που να έκανε αυτά που υποσχόταν προεκλογικά; Αυτό ήταν το γιάπικο αστειάκι της ημέρας για το πάνελ. Επίσης σήμερα μάθαμε πως ο Πάγκαλος πολέμησε τον φασισμό και συνεπώς δεν θα σκύψει το κεφάλι σε μας τους φασίστες που τον τρομοκρατούμε. Δικά του λόγια, όχι δικά μου. Ας μάθει λοιπόν το πάνελ ότι ελευθερία δεν είναι να πηγαίνει ο Πάγκαλος για φαγητό ανενόχλητος, αλλά να υπάρχει φαγητό για όλους. Και μέχρι να γίνει αυτό δεν θα μείνει κανείς ήσυχος.

περισσότερα... >>

Το πράσινο είναι το νέο κόκκινο

   Αν έλεγες πριν από χρόνια σε διαφημιστές ότι το κόκκινο θα πάψει να είναι το πιο πετυχημένο εμπορικά χρώμα και μάλιστα ότι θα το αντικαταστήσει ένα λιγότερο επιθετικό χρώμα το πράσινο, θα σε περνούσαν για άσχετο τουλάχιστον. Κι όμως η ιστορία αποδεικνύει πως ζούμε στην πιο πράσινη στιγμή του πλανήτη. Πράσινη τεχνολογία, πράσινη διαβίωση, πράσινη κατανάλωση, πράσινα κέρδη, πράσινος καπιταλισμός.

  Τον τελευταίο καιρό μάλιστα ο πολίτης πιο ενήμερος από ποτέ παρουσιάζεται να κρατά στα χέρια του τις λύσεις πολλών περιβαντολλογικών προβλημάτων. Οικολογικές οργανώσεις,κρατικοί φορείς, μέσα μαζικής ενημέρωσης, ιδρύματα και οργανισμοί φαίνεται να συμπλέουν άψογα σε έναν πράσινο αγώνα.

   Όλα τα παραπάνω θα μπορούσαν να μοιάζουν πολύ ελπιδοφόρα αν δεν αναγνωρίζαμε ότι αυτές οι πηγές ενημέρωσης και δράσης συνιστούν τις κατεστημένες δομές μιας καπιταλιστικής κοινωνίας.Γι’ αυτό πριν ξηλώσουμε τις σοδειές και τα δέντρα μας για να φυτέψουμε φωτοβολταϊκά ας μιλήσουμε για τον καπιταλισμό.

    Ο καπιταλισμός από τη φύση του στηρίζεται σε δυο αρχές: την εξουσία και το κέρδος. Το κέρδος φέρνει εξουσία και η εξουσία αναπαράγεται με το κέρδος.Με τον ίδιο τρόπο που μια καπιταλιστική οικονομία εδραιώνεται με την θεσμοθέτηση της εξουσίας ανθρώπου σε άνθρωπο, έτσι ακριβώς κερδοσκοπεί θεσμοθετώντας την εξουσία ανθρώπου στη φύση. Τι ρόλο λοιπόν έχει η οικολογία στον καπιταλισμό; Ρόλο αποπροσανατολισμού και μετατόπισης της δράσης των πολιτών.
  Ας δούμε όμως αναλυτικά τα χαρακτηριστικά της σύγχρονης οικολογικής δράσης τα οποία συνοψίζονται στις παρακάτω τρείς λέξεις: ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Αν και σαν έννοια πολύ παλιά, απέκτησε αυτές τις μέρες ειδικό βάρος επί ελληνικού εδάφους. Τι πιο συνετό από μια χώρα σαν την Ελλάδα με πλούσια ηλιακή και αιολική ενέργεια να καλύψει τις ανάγκες των κατοίκων της καθαρά, σώζοντας ταυτόχρονα τον πλανήτη; Σωστό, αλλά πρέπει να δούμε κατά πόσο ο τρόπος διαχείρισης αυτών των πηγών είναι καθαρός και οικολογικός.

   Όταν μια τράπεζα σε καλεί να πάρεις πράσινο δάνειο για να σπείρεις ηλεκτρογεννήτριες , πρέπει να προβληματιστείς. Η ίδια τράπεζα που διατυμπανίζει τις αγαθές προθέσεις της απέναντι στο περιβάλλον είναι η ίδια που σου πήρε το σπίτι κάτι χρονάκια πριν. Όταν εσύ θα βλέπεις τη ΔΕΗ να αγοράζει όλο και φθηνότερα το ρεύμα που παράγουν τα πάνελ σου και μείνεις με μια απαρχαιωμένη για τα μελλοντικά επίπεδα τεχνολογία θα έρθει πάλι με τις ίδιες αγαθές προθέσεις να πάρει ότι είχες βάλει υποθήκη για να γίνεις ηλεκτροπαραγωγός.

  Όταν μια γερμανοκαθοδηγούμενη κυβέρνηση διατείνεται της εγκατάστασης γιγαντιαίων ανεμογεννητριών σε παρθένα βουνά τη στιγμή που η Γερμανία έχει τεράστια κέρδη από την εξαγωγή τέτοιων γεννητριών, πρέπει να πονηρευτείς। Ξέχασαν να μας πούνε ποιές αλλαγές θα επέλθουν στο τοπικό κλίμα, πόσα είδη χλωρίδας και πανίδας πρέπει να θυσιαστούν, για να κάνουνε αυτοί πράσινη ανάπτυξη με γερμανικό χορηγό.

   Όταν μέσα ενημέρωσης ηγούνται πράσινων εκστρατειών την ίδια στιγμή που έχουν απομονώσει κατοίκους που αντιστέκονται στην μόλυνση του τοπικού οικοσυστήματος τους, πρέπει να έχεις συνειδητοποιήσει ήδη πως κανένα σχέδιο δεν είναι πιο επιτυχημένο από αυτό που έχει τη συμπαράσταση της βάσης.

   Αλλά τον πιο ύπουλο ρόλο απέναντι στο περιβάλλον τον παίζουν οι οργανώσεις που το προασπίζονται, οι οικολογικές. Και συγκεκριμένα αυτές που βλέπουν την οικολογία απομονωμένα, σαν μια ξεχωριστή πραματικότητα που δεν συνδέεται , δεν επηρεάζεται από τις πολιτικές δομές. Είναι απορίας άξιο που πίσω από τέτοιες οργανώσεις βρίσκονται επιχειρηματίες που πιθανότατα με τις επιχειρηματικές τους δράσεις επιβαρύνουν πολύ περισσότερο το περιβάλλον από εμάς που ξεδιάντροπα μας ζητούν εθελοντική εργασία. Ρίχνουν στάχτη στα μάτια όλων των υποψηφίων χρηματοδοτών με περιορισμένης κλίμακας ενέργειες και χωρίς να κάνουν λόγο φυσικά για τις πρωτογενείς αιτίες της περιβαντολλογικής κρίσης. Αντίθετα ασχολούνται με μια γραφειοκρατική εμμονή με τις μετρήσεις των εκπομπών αερίων και κατά πόσο συμβαδίζουν με τα όρια του Πρωτοκόλλου του Κιότο μιας άλλης άθλιας σύμβασης μεταξύ καπιταλιστών. Αξίζει να σημειωθεί ότι ένας απο τους μηχανισμούς του πρωτοκόλλου αναφέρεται στην εμπορία εκπομπών αερίων μεταξύ κρατών, σύμφωνα με τον οποίο κάθε κράτος μέλος και κατά συνέπεια κάθε εταιρεία που εμπλέκεται στον μηχανισμό, μπορεί σε περίπτωση που δεν καλύψει το ποσοστό εκλυσης αερίων που της αναλογεί να διαπραγματευτεί εμπορικά το περίσσευμα με άλλα κράτη, άλλες εταιρείες. Υπάρχουν περιθώρια κέρδους και στην μόλυνση αυτή καθαυτή λοιπόν.

   Φαίνεται πως η ανθρώπινη ανάγκη για ένα ήρεμο, υγιές περιβάλλον, έχει ανοίξει τον δρόμο σε μια στρατιά νέων, πράσινων επιχειρηματιών που δεν διαφέρουν σε τίποτα με τους κοινούς επιχειρηματίες. Τυχαίνει μάλιστα πολλοί απ’ αυτούς τους φερέλπιδες επιχειρηματίες να είναι άνθρωποι που δεν ανήκουν στην παραδοσιακά ισχυρή τάξη αλλά άνθρωποι που πίστεψαν ότι ο καπιταλισμός δίνει ευκαιρίες να προοδέψεις, να γίνεις ισχυρός. Αγρότες, εργάτες και όσοι άλλοι πίστεψαν ότι μπορούν να τζογάρουν στη φύση, πρέπει να προετοιμαστούν για όταν σκάσει κι αυτή η φούσκα. Όλοι όσοι πιστεύουν ότι μπορούν να κερδοσκοπούν σε βάρος του περιβάλλοντος είναι το ίδιοι υπεύθυνοι.

   Όπως δεν μπορείς να βάλεις πράσινα καύσιμα σε σκάρτη μηχανή, έτσι δεν μπορείς να κυνηγάς το φάντασμα ενός καλού, πράσινου καπιταλισμού. Αν δεν σταματήσει η εμπορευματοποίηση ανθρώπου και φύσης, δεν μπορούμε να μιλάμε για οικολογία. Όσο συντηρείται η κυριαρχία, η ιεραρχία και το κράτος καμιά λύση δεν θα είναι αρκετή. Γιατί όσο υπάρχει ιδιοκτησία γης, συντηρείται η αντίληψη ότι ο άνθρωπος δεν είναι μέρος του περιβάλλοντος αλλά εξουσιαστής του. Οικολογία δεν είναι κάτι άλλο από την ομαλή συνύπαρξη ανθρώπου και φύσης, κάτι που στον καπιταλισμό δεν μπορεί να υπάρξει.

περισσότερα... >>

Μετά τον Πάγκαλο, ο Σηφουνάκης!

Την Παρασκευή 18 Μαρτίου ο Νίκος Σηφουνάκης, αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, κλήθηκε να κηρύξει την έναρξη των εργασιών του 11ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Αρχιτεκτόνων κάτι όμως που δεν ολοκληρώθηκε αφού αποδοκιμάστηκε έντονα από αρχιτέκτονες και μηχανικούς που αντιδρούν στις κυβερνητικές αποφάσεις σε ζητήματα του κλαδου τους και όχι μόνο. Δείτε το παρακάτω αναδημοσιευμένο video όπου ο Σηφουνάκης κάτω από την πίεση του κόσμου διακόπτει την ομιλία του.

Αλλά επειδή καλό είναι να ξέρουμε και γιατί διαμαρτύρεται ο κόσμος διαβάστε εδώ.

περισσότερα... >>

Είσαι ηλίθιος; Είσαι εθελοντής!

Όταν το όνειρο κάθε καπιταλιστή είναι τα φτηνά εργατικά χέρια, και εσύ προθυμοποιείσαι  να του προσφέρεις δωρεάν εργασία, πίστεψε με, δεν είσαι φιλότιμος αλλά ηλίθιος. Βέβαια ηλίθιος είσαι έτσι κι αλλιώς απ’ τη στιγμή που αποδέχεσαι καπιταλιστική κυβέρνηση χωρίς να είσαι καπιταλιστής. Όταν όμως συμμετέχεις εθελοντικά, δωρεάν και χωρίς ασφάλιση στους Ολυμπιακούς  της μίζας, της ντόπας και του μπετόν, στα διάφορα οικολογικά παραληρήματα των πράσινων καπιταλιστών, για να βγάλει κέρδος ο κάθε επιχειρηματίας τότε νομίζω πως πρέπει να σου αφαιρεθεί το δικαίωμα της ψήφου. Για να καταλάβεις τι εννοώ, καπιταλισμός είναι: εκεί που καθόμαστε αραχτοί να πέσει μια βαλίτσα με λεφτά και να σας πω, «Μάγκες, εγώ θα κρατήσω τα λεφτά, εσείς θα μου κάνετε κάτι ψιλοδουλίτσες και εγώ θα σας χαρτζιλικώσω». Εθελοντισμός είναι: εκεί που καθόμαστε και πέσει η βαλίτσα να σας πω «Μάγκες εγώ κρατάω τα λεφτά και εσείς επειδή είμαστε φιλαράκια θα κάνετε τις δουλίτσες». Η Κατσέλη είπε εχθές πως ο εθελοντισμός και το κράτος πρέπει να λειτουργούν συμπληρωματικά, εγώ λέω πως εθελοντισμός και καπιταλισμός είναι έννοιες ασύμβατες.

περισσότερα... >>

Ένα ελαφρύ γιαουρτάκι για τον Πάγκαλο...

...προσφορά των κατοίκων της Κερατέας. Χτές το βράδυ ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης εμφανίστηκε στα Καλύβια σε ταβέρνα της περιοχής. Κάτοικοι της Κερατέας που αγωνίζονται τόσους μήνες ενάντια στη δημιουργία ΧΥΤΑ στην περιοχή συγκεντρώθηκαν έξω απ' την ταβέρνα εκδηλώνοντας την αντίθεση τους και την οργή τους.Ο Πάγκαλος προκειμένου λοιπόν να εξασφαλίσει έναν δημοκρατικό διάλογο μαζί τους, φρόντισε να συνοδεύεται από ΜΑΤ, τσιράκια που τον κρατούσαν σε απόσταση ασφαλείας και καλούσαν τον κόσμο να σκάσει και ένα τεντωμένο δάχτυλο σε όλους αυτούς που θα τολμήσουν να αποφασίσουν για τις δικές τους ζωές.  Σύμφωνα με δική του ανακοίνωση πίσω από τις επιθέσεις βρίσκονται και πάλι μέλη του ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ βρίσκεται η ανακοίνωση. Δείτε τα παρακάτω βίντεο με το καλοσώρισμα των κατοίκων και τις δηλώσεις του.

περισσότερα... >>

Ιαπωνία - Εικόνες από τη μεγάλη καταστροφή

Απίστευτες φωτογραφίες της σελίδας www.theatlantic.com από τα όσα επακολούθησαν του μεγάλου σεισμού στην Ιαπωνία.

περισσότερα... >>

Μαζί τα φάγαμε. Απλά τώρα θα τα χέσεις μόνος σου.

Πάγκαλος: Εισόδημα 640.632,2 ευρώ, (το μήνα 53.386), 38 ακίνητα. (Από το Πόθεν Εσχες).

Επειδή θα βγάλω σε 60 χρόνια όσα βγάζει ο Πάγκαλος σε 1! Ή σε 5 χρόνια όσα βγάζει αυτός το μήνα, μάθε ταπεινέ μου αναγνώστη ότι οργίζομαι. Και καθώς πάω οργισμένος για δουλειά, δε λέω καλά το ποιηματάκι. Και το αφεντικό με έχει βάλει στο μάτι. «Ρωτάς την επιχείρηση αν έχει να πληρώσει τις υπερωρίες σου;» μου λέει. «Αν δεν εισπράξουμε δεν πληρώνεσαι!» συνεχίζει. «Εδώ δεν είναι δημόσιο!».

Ο μεγάλος δάσκαλος Αμπντούλ από το Μπαγκλαντέζ μου είχε πει κάποτε πως ο δημόσιος τομέας είναι το μεγάλο όπλο των καπιταλιστών. «Μα πως γίνεται αυτό δάσκαλε;»  τον ρώτησα. «Οι καπιταλιστές χρειάζονταν έναν εχθρό, ο οποίος θα φταίει για όλα, και ταυτόχρονα μια αγελάδα για να αρμέγουν. Σκέψου ότι οι επιχειρήσεις τους επιδοτούνται από το δημόσιο. Ακόμα και συ πληρώνεσαι από επιδοτήσεις. Δεν είσαι όμως δημόσιος υπάλληλος.» «Μα δάσκαλε εγώ δεν είμαι σαν αυτούς τους κοπρίτες. Εγώ δουλεύω!» «Βλέπεις;» Είπε ο σοφός Αμπντούλ. «Βρήκες τον εχθρό που αυτοί σου έδειξαν. Και τώρα δουλεύεις για να τρώει το αφεντικό σου.» Σάστισα! «Έχω οργιστεί αρκετά δάσκαλε! Τι να κάνω;» φώναξα. «Για αρχή να ξέρεις ότι η οργή είναι το μεγαλύτερο χάρισμα ενός αντάρτη. Αρκεί να ξέρεις να το χρησιμοποιείς. Μην πέρνεις θάρρος όμως έχεις πολύ δρόμο ακόμα για να γίνεις αντάρτης.» είπε κοφτά.

Είναι αργά αναγνώστη μου και καθώς γυρίζω σπίτι αναρωτιέμαι. Όλοι αυτοί οι φοιτητές στο Παρίσι που την έπεσαν στον Πάγκαλο, ήταν οργισμένοι σαν και μένα; Αν ναι, τότε γιατί του φώναζαν ΦΥΓΕ. Αν ένα πράγμα μου έμαθε ο μεγάλος δάσκαλος Αμπντούλ από το Μπαγκλαντέζ, είναι να χρησιμοποιώ την οργή μου.  Κανείς δεν έχει να πάει πουθενά κύριοι! Εδώ πληρώνονται όλα. Όσο για σένα αναγνώστη μου, ξέρω πως ψήφισες Πάγκαλο. Μάθε λοιπόν και συ πως η μαλακία δεν είναι δικαίωμα. Ειδικά από τη στιγμή που η μαλακία σου με επηρεάζει. Δες λοιπόν στο βίντεο τι έκανες και την επόμενη φορά τουλάχιστον σκέψου. Γιατί μαλακία που επαναλαμβάνεται σε κάνει συνένοχο. Κι αν ένα πράγμα μισώ σ’ αυτή τη ζωή είναι τους συνενόχους.

 

περισσότερα... >>

Κανένα Κράτος - Ένας λαός

Η Υπατία αδειάζει και οι 300 απεργοί πείνας επιστρέφουν σπίτια τους με δεσμεύσεις από την κυβέρνηση που σε πρώτη φάση δείχνουν νικηφόρο τον αγώνα που έδωσαν επί 44 ημέρες.Ποιοί είναι αυτοί οι 300 που μονοπώλησαν πολλές συζητήσεις; Είναι οι εξαθλιωμένοι που ναι μεν κατανοούμε αλλά... αλλά... . Είναι οι κατατρεγμένοι που πολύ θα θέλαμε να τους βοηθήσουμε αλλά όχι τώρα με την κρίση, δυστυχώς δεν μπορούμε... γιατί δεν περνάτε αργότερα; Είναι η εστία μόλυνσης στα καλοδιατηρημένα νεοκλασικά τους. Είναι η τρίχα στο γεμάτο πιάτο τους. Είναι οι μετανάστες. Είναι οι ξένοι. Ξένοι; Σε ποιόν; Δεν έχουμε όλη κοινή καταγωγή; Τι συνιστά τελικά τους Έλληνες (και όλους τους λαούς) πέρα από το ότι προπαγανδιστήκαμε όλοι με τα ιδεώδη του έθνους, του κράτους; Τα σύνορα (γεωγραφικά/πολιτικά) και τα έθνη όπως κατασκευάστηκαν έτσι θα πέσουνε μια μέρα. Τι θα απογινούμε όλοι εμείς τότε; Θα μείνουμε χωρίς πατρίδα ή θα μείνουμε με ΜΙΑ πατρίδα;

Τι δεν είναι όμως οι 300; Δεν είναι οι 300, είναι οι χιλιάδες. Δεν είναι οι φθηνοί εργάτες, είναι οι φθηνοί στόχοι. Οι μετανάστες δεν είναι μετανάστες μόνο και πρέπει να πάψει μια λέξη να φτάνει να προσδιορίζει έναν άνθρωπο. Είναι οι εργάτες χωρίς δικαιώματα, είναι οι άνεργοι χωρίς όνειρα, είναι αυτοί που προτιμάνε το θάνατο από μια ζωή χωρίς αξιοπρέπεια. Δεν είμαστε όλοι μετανάστες, είμαστε όλοι άνθρωποι που κάποια στιγμή στο δίλημμα ελευθερία ή θάνατος πρέπει να αποφασίσουμε ποιοί θα είναι τελικά αυτοί που θα μπουν σε μόνιμη απεργία πείνας.

Ντροπή σε όλους αυτούς που από τις θέσεις τους συνέβαλαν όλα αυτά τα χρόνια στον ξεριζωμό ανθρώπων να μιλούν τώρα για μεταναστευτική πολιτική. Ντροπή σε όλους αυτούς που αντί να κοιτάνε τα μάτια των ανθρώπων κοιτάνε τα χέρια τους.

περισσότερα... >>